विदर्भ हा महाराष्ट्रातील कृषीप्रधान व तुलनेने मागासलेला प्रदेश असून येथील अर्थव्यवस्था मोठ्या प्रमाणावर शेतीवर अवलंबून आहे. कापूस, सोयाबीन, तूर, हरभरा, भात इत्यादी प्रमुख पिकांचे उत्पादन विदर्भात घेतले जाते. मात्र अनियमित व अल्प पर्जन्यमान, मर्यादित सिंचन सुविधा, लहान व अल्पभूधारक शेतकऱ्यांचे प्राबल्य, वाढती मजुरी, शेतीमजुरांची कमतरता आणि पारंपरिक शेतीपद्धती यांमुळे विदर्भातील कृषी उत्पादन व उत्पादकता अपेक्षित पातळीपर्यंत पोहोचलेली नाही. अशा परिस्थितीत कृषी यांत्रिकीकरण हे शेती विकासाचे एक महत्त्वाचे साधन ठरले आहे.
कृषी यांत्रिकीकरण म्हणजे शेतीच्या विविध टप्प्यांमध्ये मानवी व पशुश्रमांच्या जागी किंवा त्यांच्यासोबत आधुनिक यंत्रसामग्रीचा वापर करणे होय. प्रस्तुत संशोधन पेपरमध्ये विदर्भातील कृषी यांत्रिकीकरणाची सद्यस्थिती, त्याचा पिकांच्या उत्पादन, उत्पादकता व उत्पादन खर्चावर होणारा प्रभाव, तसेच पारंपरिक व यांत्रिक शेतीपद्धतीतील फरकांचा अभ्यास करण्यात आला आहे. या अभ्यासासाठी प्रामुख्याने द्वितीयक माहितीचा वापर करून वर्णनात्मक व विश्लेषणात्मक पद्धतीने संशोधन करण्यात आले आहे.
अभ्यासातून असे आढळून येते की कृषी यांत्रिकीकरणामुळे शेतीतील कामे वेळेवर पूर्ण होऊन पिकांचे उत्पादन व उत्पादकता वाढली आहे. यंत्रांच्या वापरामुळे श्रम उत्पादकतेत सुधारणा झाली असून दीर्घकालीन दृष्टिकोनातून उत्पादन खर्चात बचत होऊन शेतकऱ्यांच्या उत्पन्नात वाढ झाली आहे. तथापि, अल्पभूधारणा, आर्थिक मर्यादा व तांत्रिक ज्ञानाचा अभाव यांमुळे यांत्रिकीकरणाचा लाभ सर्व शेतकऱ्यांपर्यंत समानरीत्या पोहोचलेला नाही. त्यामुळे विदर्भातील कृषी विकासासाठी प्रभावी धोरणे, आर्थिक सहाय्य व प्रशिक्षणाची आवश्यकता अधोरेखित होते.